Τριάντα δύο υποθέσεις cyberstalking καταγράφηκαν στην Ελλάδα από τον Ιανουάριο έως και τον Σεπτέμβριο του 2026, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας που παρουσιάστηκαν από το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Τα περιστατικά αναδεικνύουν μια μορφή διαδικτυακής παρενόχλησης που μπορεί να ξεκινήσει με ανεπιθύμητα μηνύματα και να εξελιχθεί σε συστηματική παρακολούθηση, απειλές και παρεμβάσεις στην προσωπική ζωή των θυμάτων.
Το φαινόμενο αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η ελληνική νομοθεσία απέκτησε το 2025 ειδική ποινική πρόβλεψη για την επίμονη παρενοχλητική παρακολούθηση. Παράλληλα, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η έκθεση στον συγκεκριμένο κίνδυνο δεν αφορά μόνο τους ενήλικες.
Το 2025 είχαν καταγραφεί συνολικά 39 υποθέσεις. Από αυτές, οι 14 αντιμετωπίστηκαν από τη Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. και οι υπόλοιπες 25 περιλαμβάνονται στα στοιχεία των αστυνομικών διευθύνσεων της χώρας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία για τις 25 υποθέσεις των αστυνομικών διευθύνσεων. Από τα καταγεγραμμένα θύματα, 22 ήταν γυναίκες και τρεις άνδρες. Δέκα θύματα ήταν ανήλικοι, ενώ ανήλικοι ήταν και δέκα από τους καταγεγραμμένους δράστες. Ως προς το φύλο των δραστών, 22 ήταν άνδρες και τρεις γυναίκες.
Πώς εκδηλώνεται το cyberstalking
Το cyberstalking δεν ταυτίζεται με ένα μεμονωμένο μήνυμα ή μια ανεπιθύμητη επικοινωνία. Χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, οι οποίες δημιουργούν ένα διαρκές αίσθημα ελέγχου και ανασφάλειας για το θύμα.
Στις συνηθέστερες πρακτικές περιλαμβάνονται τα επίμονα μηνύματα, οι επαναλαμβανόμενες τηλεφωνικές κλήσεις και τα σχόλια, ακόμη και όταν το άτομο έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν επιθυμεί περαιτέρω επικοινωνία.
Μια ακόμη συνηθισμένη τακτική είναι η δημιουργία ψεύτικων ή πολλαπλών διαδικτυακών λογαριασμών. Με αυτόν τον τρόπο, ο δράστης μπορεί να παρακάμπτει τους αποκλεισμούς που έχει επιβάλει το θύμα, να συνεχίζει την επικοινωνία ή να προσεγγίζει το φιλικό και οικογενειακό του περιβάλλον προκειμένου να συγκεντρώσει πληροφορίες.
Η παρακολούθηση μπορεί επίσης να επεκταθεί στη δραστηριότητα του θύματος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις επαφές του και στις μετακινήσεις του. Αναρτήσεις, φωτογραφίες και δεδομένα τοποθεσίας ενδέχεται να αξιοποιηθούν για τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με τις συνήθειες και την καθημερινότητά του. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η διαδικτυακή παρακολούθηση συνοδεύεται από ανεπιθύμητες εμφανίσεις και παρεμβάσεις εκτός διαδικτύου.
Ο φόβος, η ενοχή και η καθυστερημένη αναζήτηση βοήθειας
Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα του cyberstalking είναι ότι τα θύματα συχνά καθυστερούν να αναζητήσουν υποστήριξη. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η ψυχολόγος Αννίτα Λουδάρου, η παρενόχληση μπορεί αρχικά να εμφανίζεται ως εκδήλωση ενδιαφέροντος, μέχρι να μετατραπεί σε επίμονη και ανεπιθύμητη συμπεριφορά.
Η αναζήτηση βοήθειας συχνά έρχεται όταν η συμπεριφορά έχει ήδη αποκτήσει ένταση και επαναληπτικό χαρακτήρα. Η ντροπή, η ενοχή και η αίσθηση ότι το ίδιο το θύμα ενδεχομένως ευθύνεται για όσα συμβαίνουν αποτελούν παράγοντες που δυσκολεύουν την έγκαιρη αποκάλυψη των περιστατικών.
Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στην ψηφιακή καθημερινότητα. Μπορούν να επηρεάσουν τον ύπνο, την εργασία και τις προσωπικές σχέσεις, προκαλώντας άγχος, αϋπνία, ευερεθιστότητα και συνεχή επαγρύπνηση.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και στις περιπτώσεις μετά από έναν χωρισμό, όταν η διαδικτυακή παρακολούθηση μπορεί να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης συμπεριφοράς ελέγχου. Επίμονες επισκέψεις, έλεγχος των κοινωνικών και επαγγελματικών επαφών και συνεχείς αφορμές για επικοινωνία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσα διατήρησης της ανεπιθύμητης παρουσίας στη ζωή του άλλου.
Τα ψηφιακά ίχνη και η αντιμετώπιση από τις αρχές
Η διατήρηση των ψηφιακών στοιχείων αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη διερεύνηση τέτοιων περιστατικών. Η Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος συστήνει στα θύματα να κρατούν τα μηνύματα, τα στιγμιότυπα οθόνης, τους συνδέσμους των προφίλ και τις ημερομηνίες των περιστατικών.
Η συλλογή και αξιολόγηση των ηλεκτρονικών αποδεικτικών στοιχείων, η ανάλυση των ψηφιακών ιχνών και η ταυτοποίηση των εμπλεκομένων, όπου αυτό είναι εφικτό, αποτελούν βασικά στάδια της διερεύνησης. Για τον σκοπό αυτό, η υπηρεσία συνεργάζεται, όπου απαιτείται, με εισαγγελικές και δικαστικές αρχές, άλλες αρμόδιες υπηρεσίες και διαδικτυακές πλατφόρμες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεύθυνσης για την περίοδο 2024–2026, έχει καταγραφεί μία σύλληψη στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας για το αδίκημα της απειλής, βάσει του άρθρου 333 παρ. 1α του Ποινικού Κώδικα, ενώ έχουν ταυτοποιηθεί τρεις ημεδαποί δράστες.
Η υπηρεσία διευκρινίζει, πάντως, ότι τα συγκεκριμένα στοιχεία αφορούν αποκλειστικά τις υποθέσεις που χειρίστηκε η ίδια και δεν αποτυπώνουν το σύνολο των περιστατικών που διερευνώνται από τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές της χώρας.
Η έγκαιρη αναγνώριση της παρενόχλησης, η διατήρηση των αποδεικτικών στοιχείων και η αναζήτηση υποστήριξης παραμένουν καθοριστικά βήματα για την αντιμετώπιση ενός φαινομένου που μπορεί να μετατρέψει την καθημερινή χρήση του διαδικτύου σε πηγή φόβου και ανασφάλειας.

