Ο Κωνσταντίνος Αντάρας δεν ήταν χθεσινός στην αγορά.
Για 17 χρόνια είχε την επιτυχημένη διαφημιστική STAFF. Πέρασε από τον όμιλο «Γραμμή» του Γιώργου Κοσκωτά ως εμπορικός διευθυντής. Από το 1996 έχτισε την Pizza Fan, ένα από τα ισχυρότερα ονόματα της ελληνικής αγοράς σίτησης. Ήξερε, λοιπόν, και από διαφήμιση, και εμπορικά σήματα και πωλήσεις και υπεραξίες. Ήξερε πώς χτίζεται ένα brand και πώς κερδίζεται ο καταναλωτής. Εκείνο που μένει να αναρωτηθεί κανείς είναι αν ήξερε και πότε έπρεπε να «ρευστοποιήσει» την υπεραξία του.
Έπειτα από σχεδόν 30 χρόνια επιχειρηματικής πορείας, μια συμφέρουσα εξαγορά μπορούσε να του επιτρέψει να εισπράξει την αξία όσων δημιούργησε, να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις του και να αποχωρήσει «σαν άρχοντας». Δεν γνωρίζουμε αν υπήρξε τέτοια πρόθεση και δεν μας νοιάζει. Το ερώτημα, όμως, είναι εύλογο: όταν έχεις χτίσει μια αυτοκρατορία, γιατί πρέπει να ρισκάρεις τα πάντα για να την κάνεις ακόμη μεγαλύτερη ή να έχεις μεταμορφωθεί σε κοινό απατεώνα που κάποτε θα δει τα κάγκελα από μέσα;
Ο Κοσκωτάς και η «Γραμμή» αποτελούν ιστορική υπενθύμιση ότι η οικονομική ισχύς δεν εγγυάται αιώνια επιτυχία, ειδικά όταν κρύβονται παράνομες πράξεις. Γιατί η φιλοδοξία χτίζει επιχειρήσεις, αλλά η απληστία γκρεμίζει όσα χρειάστηκαν δεκαετίες για να δημιουργηθούν. Και για έναν άνθρωπο της διαφήμισης και των επιχειρήσεων, έναν επιτυχημένο επιχειρηματία που ήξερε να πουλάει με επιτυχία, ήταν απρόσμενο να μην ξέρει πότε πρέπει να πουλήσει της την επιτυχία στην ώρα και να φύγει σαν άρχοντας, αντί να οδηγηθεί στην φυλακή ως κοινός απατεώνας και κλέφτης δημοσίων εσόδων
