Δημόσια διοίκηση

Ενιαίες Απαιτήσεις από gov.gr, Διαλειτουργικότητα και Τεχνητή Νοημοσύνη για το ψηφιακό Δημόσιο

του Γιάννη Χαλαβαζή

Νέους κανόνες για τον σχεδιασμό και τη λειτουργία των ψηφιακών υπηρεσιών του Δημοσίου θέτει το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης με την υπουργική απόφαση 31735 ΕΞ 2026, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β΄ 5470/9.9.2026 (ΕΔΩ το ΦΕΚ) και υπογράφεται από τον υπουργό Δημήτρη Παπαστεργίου. Η απόφαση αντικαθιστά το πλαίσιο του 2012 και καθορίζει ενιαίες απαιτήσεις για τους διαδικτυακούς τόπους, τα πληροφοριακά συστήματα και τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες των δημόσιων φορέων. Η βασική αλλαγή είναι ότι η διαλειτουργικότητα γίνεται υποχρέωση ήδη από τον σχεδιασμό μιας νέας ψηφιακής υπηρεσίας. Παράλληλα, ενισχύεται ο κεντρικός ρόλος του gov.gr και του Κυβερνητικού Νέφους Δημοσίου (G-Cloud), ενώ για πρώτη φορά στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται συγκεκριμένοι κανόνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη, την κυβερνοασφάλεια, την ανοικτή τεχνολογία και την ενεργειακή αποδοτικότητα του λογισμικού.

Τέλος στις ψηφιακές «νησίδες»

Οι υπηρεσίες εθνικής εμβέλειας παρέχονται μέσω του gov.gr, ενώ τα πληροφοριακά συστήματα των φορέων πρέπει να διαλειτουργούν με την Ενιαία Ψηφιακή Πύλη. Οι διαδικτυακοί τόποι μέσω των οποίων παρέχονται ψηφιακές δημόσιες υπηρεσίες πρέπει να φιλοξενούνται στο G-Cloud, με απαιτήσεις για διαθεσιμότητα, απόδοση και ασφάλεια. Για κάθε νέα ή ουσιωδώς τροποποιημένη ψηφιακή υπηρεσία απαιτείται προηγουμένως «αξιολόγηση διαλειτουργικότητας». Ο φορέας πρέπει να εξετάζει ποιες υπηρεσίες και ποια πληροφοριακά συστήματα επηρεάζονται, ποιες λύσεις διαλειτουργικότητας υπάρχουν και ποιες απαιτήσεις προκύπτουν από το ευρωπαϊκό και εθνικό δίκαιο.

Παράλληλα, κάθε φορέας ορίζει «Συντονιστή Διαλειτουργικότητας», ενώ η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης αναλαμβάνει τον κεντρικό συντονισμό και την παρακολούθηση της εφαρμογής. Το μήνυμα είναι σαφές: ένα νέο πληροφοριακό σύστημα δεν θα πρέπει να σχεδιάζεται ως αυτόνομη υποδομή, αλλά ως μέρος του συνολικού ψηφιακού κράτους.

Κανόνες και για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Η νομοθετική βάση

Η απόφαση καλύπτει και τη χρήση ΤΝ στις δημόσιες ψηφιακές υπηρεσίες. Τα chatbots και οι ψηφιακοί βοηθοί πρέπει να δηλώνουν στον χρήστη ότι η επικοινωνία γίνεται με σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης και όχι με άνθρωπο, ενώ οι φορείς οφείλουν να παρακολουθούν την απόδοσή τους. Οι απαιτήσεις συνδέονται με το πλαίσιο προστασίας προσωπικών δεδομένων και κυβερνοασφάλειας, καθώς και με τον ευρωπαϊκό Κανονισμό για την ΤΝ και την εθνική νομοθεσία εφαρμογής του. Ταυτόχρονα, περιορίζεται η εξάρτηση από συγκεκριμένους προμηθευτές και τεχνολογίες. Οι φορείς καλούνται να εξετάζουν λύσεις ανοικτού κώδικα και να λαμβάνουν υπόψη την ενεργειακή κατανάλωση του λογισμικού, δηλαδή τους απαιτούμενους υπολογιστικούς, αποθηκευτικούς και δικτυακούς πόρους.

Η νέα απόφαση αποτελεί εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου του ν. 4727/2020 για την ψηφιακή διακυβέρνηση, όπως έχει τροποποιηθεί, μεταξύ άλλων, με τον ν. 5099/2024. Ο τελευταίος ενίσχυσε τον ρόλο της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης στον καθορισμό προδιαγραφών για τους διαδικτυακούς τόπους, τα πληροφοριακά συστήματα και τη διαλειτουργικότητα. Η απόφαση συνδέεται επίσης με τον ευρωπαϊκό Κανονισμό 2024/903 για τη Διαλειτουργική Ευρώπη, ο οποίος προβλέπει αξιολόγηση διαλειτουργικότητας για νέες ή τροποποιημένες απαιτήσεις ψηφιακών υπηρεσιών. Στο πεδίο της κυβερνοασφάλειας λαμβάνει υπόψη το νέο πλαίσιο της NIS2, ενώ στην Τεχνητή Νοημοσύνη εφαρμόζονται οι αντίστοιχες απαιτήσεις του ευρωπαϊκού Κανονισμού ΤΝ και της εθνικής νομοθεσίας.

Προβλέπεται επίσης παρακολούθηση της εφαρμογής μέσω δεικτών απόδοσης και δημοσίευση έκθεσης για την κατάσταση της διαλειτουργικότητας των δημόσιων υπηρεσιών. Το νέο πλαίσιο ισχύει από τη δημοσίευσή του στο ΦΕΚ Β΄ 5470/9.9.2026 και καταργεί το αντίστοιχο πλαίσιο του 2012.

Η ουσία της αλλαγής είναι μία: από εδώ και πέρα το Δημόσιο αποκτά ενιαίους κανόνες (επιτέλους! Προσθέτουμε εμείς) πριν δημιουργήσει κάθε νέο ή διάδοχο πληροφοριακό σύστημα.

close menu