Με προϋπολογισμό που αγγίζει τα 750 εκατ. ευρώ για την περίοδο 2026-2030, η κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή το νομοσχέδιο «Greece on Screen», το οποίο αποτελεί το νέο στρατηγικό πλαίσιο για τη χρηματοδότηση της ελληνικής οπτικοακουστικής βιομηχανίας. Το σχέδιο, που υλοποιείται μέσω του ΕΚΚΟΜΕΔ, φιλοδοξεί να μετατρέψει την Ελλάδα σε έναν από τους σημαντικότερους κόμβους κινηματογραφικών και τηλεοπτικών παραγωγών στη νοτιοανατολική Ευρώπη, αξιοποιώντας κυρίως το εργαλείο του cash rebate, δηλαδή της επιστροφής μέρους των επιλέξιμων δαπανών σε παραγωγές που πραγματοποιούνται στη χώρα. Το πρόγραμμα δεν περιορίζεται πλέον μόνο στον κινηματογράφο και τις διεθνείς τηλεοπτικές παραγωγές. Περιλαμβάνει επίσης χρηματοδοτήσεις για animation, ψηφιακά παιχνίδια (video games), δράσεις εξωστρέφειας, μουσικά φεστιβάλ, αλλά και την ίδρυση νέας Σχολής Τεχνικών Κινηματογράφου, με στόχο την κάλυψη των αυξημένων αναγκών της αγοράς σε εξειδικευμένο προσωπικό.
Από τον κινηματογράφο στα reality και τα τηλεπαιχνίδια
Ωστόσο, η διάταξη που έχει ήδη προκαλέσει τις περισσότερες συζητήσεις αφορά την τηλεόραση. Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο, περίπου 20 εκατ. ευρώ προορίζονται για την ενίσχυση τηλεοπτικών παραγωγών, με μία σημαντική διαφοροποίηση σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς: για πρώτη φορά στις επιλέξιμες κατηγορίες εντάσσονται όχι μόνο οι τηλεοπτικές σειρές μυθοπλασίας, αλλά και οι ψυχαγωγικές εκπομπές, τα τηλεπαιχνίδια, τα talent shows και τα reality προγράμματα. Η επιλογή αυτή αναμένεται να ανοίξει έναν νέο κύκλο συζητήσεων γύρω από τη φιλοσοφία των κρατικών ενισχύσεων. Μέχρι σήμερα, τα προγράμματα cash rebate είχαν ως βασικό στόχο την προσέλκυση παραγωγών με υψηλή προστιθέμενη αξία, οι οποίες δημιουργούν θέσεις εργασίας, αξιοποιούν ελληνικά συνεργεία και υπηρεσίες και ενισχύουν την προβολή της χώρας στο εξωτερικό. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα φιλοξένησε διεθνείς παραγωγές μεγάλου προϋπολογισμού, αξιοποιώντας το συγκεκριμένο χρηματοδοτικό εργαλείο. Η διεύρυνση, όμως, των επιλέξιμων κατηγοριών προς την καθαρή τηλεοπτική ψυχαγωγία δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο οι δημόσιοι πόροι θα πρέπει να κατευθύνονται και σε formats που αποτελούν εμπορικά προϊόντα των ιδιωτικών καναλιών.
Σε κάθε περίπτωση, το «Greece on Screen» συνιστά μία από τις μεγαλύτερες δημόσιες παρεμβάσεις που έχουν γίνει ποτέ στον χώρο της δημιουργικής οικονομίας στην Ελλάδα. Το αν θα αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης για ολόκληρο τον οπτικοακουστικό κλάδο ή αν θα ανοίξει έναν νέο κύκλο αντιπαραθέσεων για τη χρηματοδότηση της τηλεοπτικής ψυχαγωγίας, θα φανεί τόσο κατά τη συζήτηση στη Βουλή όσο και κατά την εφαρμογή του νέου πλαισίου.
