Είναι γεγονός ότι η ανησυχία για την επίδραση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στα παιδιά και τους εφήβους αυξάνεται διαρκώς. Αν και δεν έχουν εφαρμοστεί ακόμη αυστηροί περιορισμοί στα καθ΄ημάς, όπως στην Αυστραλία, πολλοί γονείς εκφράζουν φόβο για κινδύνους όπως ο διαδικτυακός εκφοβισμός, η σεξουαλική εκμετάλλευση και η ψυχική πίεση που προκαλεί η υπερβολική χρήση πλατφορμών όπως το Facebook, το Instagram και το TikTok.
Παρά την ανησυχία αυτή, η απαγόρευση πρόσβασης σε όλα τα παιδιά κάτω μιας συγκεκριμένης ηλικίας δεν αποτελεί αποτελεσματική λύση κατά την ταπεινή μου άποψη.
Η επιστημονική τεκμηρίωση για ουσιαστικές επιδράσεις στην ψυχική υγεία των παιδιών είναι περιορισμένη και η επιβολή αυστηρών περιορισμών δεν είναι εύκολη, καθώς οι έφηβοι βρίσκουν τρόπους να παρακάμπτουν τα μέτρα. Επιπλέον, η πλήρης απομάκρυνση από τις πλατφόρμες περιορίζει τα οφέλη που μπορούν να προσφέρουν, ειδικά σε παιδιά που είναι κοινωνικά απομονωμένα ή ανήκουν σε μειονεκτικές ομάδες. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παραμένουν σημαντικό εργαλείο κοινωνικής αλληλεπίδρασης, ενημέρωσης και ανάπτυξης δεξιοτήτων.
Αποψή μου είναι ότι η λύση στην Ελλάδα δεν βρίσκεται στην απαγόρευση χρήσης, αλλά στη βελτίωση της ασφάλειας, της καταλληλότητας των πλατφορμών και στη γονική παρακολούθηση και νουθεσία.
Απαιτείται αυστηρότερος έλεγχος περιεχομένου, περιορισμός χαρακτηριστικών που ενθαρρύνουν υπερβολική χρήση, καλύτερη εξακρίβωση ηλικίας και υποχρέωση των εταιρειών να παρέχουν δεδομένα για έρευνες. Οι γονείς και οι ρυθμιστικές αρχές πρέπει να αναλάβουν την ουσιαστική ευθύνη για να εξασφαλίσουν ότι η συμμετοχή των παιδιών στις ψηφιακές πλατφόρμες γίνεται με ασφάλεια και με ουσιαστικά οφέλη.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν στις νέες τεχνολογίες, αλλά η χρήση τους πρέπει να είναι ελεγχόμενη, ασφαλής και εποικοδομητική, ώστε η Ελλάδα να διασφαλίσει την προστασία τους χωρίς να περιορίζει την ψηφιακή τους ανάπτυξη.
Ιδωμεν…!
