Ο χρονικός ορίζοντας μέχρι το φθινόπωρο δεν αφήνει, κατά την άποψη μας, κανένα πραγματικό περιθώριο για εκλογές, όσο κι αν αυτό επιχειρηθεί να παρουσιαστεί διαφορετικά σε επικοινωνιακό επίπεδο. Η Κυβέρνηση είναι ήδη «δεμένη» κυριολεκτικά, πάνω σε συγκεκριμένα θεσμικά και οικονομικά «παλούκια» (ας μας επιτραπεί ο όρος), τα οποία δεν επιτρέπουν κινήσεις υψηλού ρίσκου χωρίς άμεσο και άμεσα μετρήσιμο εκλογικό κόστος. Και «πρόωρες» εκλογές είναι πάντα κίνηση υψηλού ρίσκου για τον πρωθυπουργό που θα τις αποφασίσει
Πρώτο και πιο σκληρό «παλούκι» είναι το «last mile» του Recovery and Resilience Facility (RRF). Δεν πρόκειται για πολιτική επιλογή που μπορεί να μετατεθεί ή να συμπιεστεί χρονικά, αλλά για ευρωπαϊκό «μηχανισμό» με αυστηρά ορόσημα, αξιολογήσεις και εκταμιεύσεις ευρωπαϊκών πόρων. Κάθε καθυστέρηση ή περίοδος πολιτικής αβεβαιότητας μεταφράζεται σε κίνδυνο απώλειας ταχύτητας στις εγκρίσεις και σε έντονη πίεση από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Σε αυτό το περιβάλλον, οι πρόωρες εκλογές το Φθινόπωρο δεν είναι απλώς ρίσκο, είναι πολιτική απόφαση υψηλού κόστους, καθώς πιθανότατα μπορεί να καταρρεύσει η εκταμίευση των τελευταίων και κρίσιμων δόσεων, ενώ θα «ισοπεδωθεί» το πολύτιμο επιχείρημα της επιτυχίας του ελληνικού RRF.
Δεύτερο κρίσιμο σημείο είναι η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ), όπου δεν θα έχουμε μια συνηθισμένη κυβερνητική παρουσία. Εκεί θα ανακοινωθεί το σύνολο της οικονομικής στρατηγικής για τα επόμενα χρόνια μετά τις εκλογές στον «Ορίζοντα 2023» οι φοροελαφρύνσεις, οι ενισχύσεις, οι παροχές, η επιδοματική πολιτική, οι παρεμβάσεις για την ακρίβεια, οι κινήσεις για την ανάπτυξη μετά το RRF και όχι μονο. Όλα αυτά συνθέτουν το βασικό αφήγημα-κορμό της κυβέρνησης προς την κοινωνία. Το να πάει η κυβέρνηση σε εκλογές λίγο μετά την ΔΕΘ σημαίνει πρακτικά ότι αλλάζει «οβιδιακά». Από την γνωστή θεσμική συμπεριφορά της επιστρέφει στην λαϊκιστική εποχή του Μαυρογιαλούρου. Και ο Πρωθυπουργός κάθε άλλο παρά έχει δείξει τέτοια συμπεριφορά.
Αμέσως μετά, τον Νοέμβριο, ξεκινάει ένα εξ ίσου δεσμευτικός θεσμικός κύκλος: η κατάρτιση και ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού. Πρόκειται για την κορυφαία δημοσιονομική πράξη του έτους, που καθορίζει φόρους, δαπάνες και συνολική οικονομική πολιτική για το 2026, το έτος των εκλογών. Η διαδικασία αυτή δεν είναι χρονικά διαπραγματεύσιμη ούτε πολιτικά ούτε θεσμικά, καθώς αποτελεί τη βάση λειτουργίας του κράτους για την επόμενη χρονιά, που θα είναι χρονιά εκλογών και Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Ελλάδα. Χώρια που πρέπει να θεσμοθετηθούν και οι παροχές της ΔΕΘ!
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ιδέα του «εκλογικού αιφνιδιασμού» καταρρέει πλήρως. Άλλωστε δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για «αιφνιδιασμό», όταν από παντού πιθανολογούνται «πρόωρες» εκλογές.
Θεσμικά δεν υπάρχει χώρος για αιφνίδιες ή «α-θεσμικές» κινήσεις όταν η χώρα βρίσκεται ταυτόχρονα δεσμευμένη από ευρωπαϊκές εκταμιεύσεις, οικονομικές ανακοινώσεις υψηλής πολιτικής βαρύτητας και τον κρατικό προϋπολογισμό. Οποιαδήποτε πρόωρη εκλογική πρωτοβουλία δεν θα απέφερε κανένα πολιτικό πλεονέκτημα, αλλά θεσμικό μπλοκάρισμα και μεγάλο οικονομικό κόστος, με άμεση επίδραση και στην αξιοπιστία της χώρας και σε εκλογικό κόστος.
Αυτή είναι η άποψη και η εκτίμησή μας.
Μέλει να δούμε, αν θα επαληθευθεί.
(*) Η Μυθωδία είναι ένα μουσικό έργο του Βαγγέλη Παπαθανασίου, που ενώνει την αρχαία ελληνική μυθολογία με την εξερεύνηση του διαστήματος. Ολοκληρώθηκε σε μια πολύ μεγάλη συμφωνική παραγωγή παγκόσμιας εμβέλειας, που παρακολουθήσαμε και στην Αθήνα
