Σε 15.000 drones τον χρόνο θα φτάσει η παραγωγική δυνατότητα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, από περίπου 5.000 σήμερα, σύμφωνα με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια. Ο υπουργός έκανε τη σχετική δήλωση κατά την επίσκεψή του στην περιοχή ευθύνης της ΑΣΔΙΘ και στο 316 Συνεργείο στους Τοξότες Ξάνθης, συνδέοντας την αύξηση της παραγωγής με την ολοκλήρωση του νέου 309 Εργοστασίου Κατασκευής Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Μέσων στη Μαλακάσα, τον Δεκέμβριο του 2026. Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι τα 15.000 drones δεν σημαίνουν πως θα κατασκευαστούν 15.000 μέχρι το τέλος του 2026. Πρόκειται για ετήσια παραγωγική δυναμικότητα, η οποία θα μπορεί να αξιοποιηθεί πλήρως από το 2027. Και αυτό μεταφέρει το πραγματικό ενδιαφέρον στην επόμενη χρονιά: εάν η Ελλάδα μπορεί να μετατρέψει τη νέα παραγωγική υποδομή σε σταθερή αμυντική βιομηχανία.
Η ΔΕΘ έδειξε τι υπάρχει ήδη στην Ελλάδα
Μια εικόνα της τεχνολογικής βάσης πάνω στην οποία επιχειρείται να χτιστεί αυτή η παραγωγή έδωσε η 90ή ΔΕΘ. Το περίπτερο των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν γεμάτο από δείγματα, εφαρμογές και συστήματα, παρουσιάζοντας ένα πολύ διαφορετικό πρόσωπο της ελληνικής αμυντικής τεχνολογίας. Στο περίπτερο παρουσιάστηκαν μη επανδρωμένα συστήματα, τεχνολογίες αντιμετώπισης drones, ρομποτικές εφαρμογές, εξομοιωτές και άλλα προηγμένα συστήματα. Ιδιαίτερη σημασία είχε η παρουσίαση συστημάτων που έχουν αναπτυχθεί με ελληνική τεχνογνωσία, αποδεικνύοντας ότι η χώρα δεν περιορίζεται πλέον στην προμήθεια έτοιμων λύσεων από το εξωτερικό. Η εικόνα αυτή έχει μεγαλύτερη σημασία από μια απλή έκθεση εξοπλισμών. Δείχνει ότι υπάρχει ήδη ένα υπόβαθρο έρευνας, σχεδιασμού, ανάπτυξης και παραγωγής, πάνω στο οποίο μπορεί να στηριχθεί η επόμενη φάση.
Το νέο 309 Εργοστάσιο Κατασκευής Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Μέσων στη Μαλακάσα αποτελεί τον βασικό κρίκο για την αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας. Ο σχεδιασμός του δεν περιορίζεται στα εναέρια drones. Περιλαμβάνει διαφορετικές κατηγορίες μη επανδρωμένων αεροχημάτων, μη επανδρωμένα οχήματα εδάφους, σκάφη επιφανείας, υποβρύχια συστήματα και τεχνολογίες αντιμετώπισης μη επανδρωμένων μέσων. Έτσι, το 2027 μπορεί να αποτελέσει την πρώτη πλήρη χρονιά λειτουργίας μιας οργανωμένης ελληνικής παραγωγικής βάσης για μη επανδρωμένα συστήματα. Το ζητούμενο δεν θα είναι μόνο πόσα drones θα παραχθούν, αλλά τι ποσοστό της τεχνολογίας τους θα αναπτύσσεται στην Ελλάδα, πόσες ελληνικές επιχειρήσεις θα συμμετέχουν και εάν η παραγωγή μπορεί να αποκτήσει εξαγωγική προοπτική.
Ο ρόλος του ΕΛΚΑΚ
Σε αυτή τη μετάβαση κρίσιμος είναι ο ρόλος του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ), που επιχειρεί να συνδέσει τις Ένοπλες Δυνάμεις με την ελληνική βιομηχανία, τις τεχνολογικές επιχειρήσεις, τις νεοφυείς εταιρείες και τα ερευνητικά ιδρύματα. Το αντικείμενο δεν περιορίζεται στα drones. Τεχνητή νοημοσύνη, αισθητήρες, ηλεκτρονικός πόλεμος, κυβερνοάμυνα, ρομποτική, αυτόνομα συστήματα, προηγμένες επικοινωνίες και αντι-drone τεχνολογίες αποτελούν πλέον τμήματα του ίδιου οικοσυστήματος. Και εδώ βρίσκεται η πραγματική πρόκληση για την Ελλάδα. Τα 15.000 drones είναι παραγωγική δυνατότητα των Ενόπλων Δυνάμεων, όχι το σύνολο της δυνητικής ελληνικής παραγωγής. Γύρω από αυτή τη δυνατότητα μπορεί να δημιουργηθεί μια πολύ μεγαλύτερη αλυσίδα ελληνικών εταιρειών και τεχνολογικών φορέων.
Το 2027, επομένως, θα είναι το πρώτο μεγάλο τεστ. Η Ελλάδα θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να περάσει από την παραγωγή συγκεκριμένων συστημάτων στην ανάπτυξη μιας σταθερής αμυντικής τεχνολογικής βιομηχανίας, με έρευνα, σχεδιασμό, παραγωγή, επιχειρησιακή αξιοποίηση και εξαγωγές. Η εικόνα της ΔΕΘ έδειξε ότι η τεχνολογική βάση υπάρχει. Η ανακοίνωση Δένδια για τα 15.000 drones δείχνει ότι δημιουργείται και η παραγωγική κλίμακα. Το μεγάλο ερώτημα του 2027 είναι εάν τα δύο αυτά στοιχεία θα ενωθούν σε μια πραγματική ελληνική αμυντική βιομηχανία.
