Πρώτη ημέρα λειτουργίας του «Κόμβου» και η Αθήνα έζησε ένα ακόμη πρωινό κυκλοφοριακής ασφυξίας. Δρόμοι γεμάτοι, καθυστερήσεις, ουρές και οδηγοί που χρειάστηκαν για ακόμη μία φορά υπομονή και… γερά νεύρα. Αν περίμενε κανείς ότι η πρώτη ημέρα του νέου συστήματος θα έδινε έστω ένα πρώτο δείγμα αλλαγής, μάλλον απογοητεύτηκε. Και εδώ υπάρχει κάτι που πρέπει να ειπωθεί εξαρχής: ο «Κόμβος» δεν χρειαζόταν να αναγγελθεί με τόσο διθυραμβικό τρόπο. Χρειαζόταν περισσότερη σεμνότητα, χαμηλότερους τόνους και κυρίως μια πιο ρεαλιστική περιγραφή του τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει από την πρώτη ημέρα. Γιατί όσο μεγαλύτερες είναι οι υποσχέσεις, τόσο μεγαλύτερη είναι και η απόσταση που καλείται να καλύψει η πραγματικότητα.
Κανείς δεν περιμένει από ένα καινούργιο σύστημα να λύσει μέσα σε ένα πρωινό το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας. Πρόκειται για ένα σύνθετο πρόβλημα δεκαετιών, με υποδομές που έχουν συγκεκριμένες αντοχές και με μια πόλη η οποία εξακολουθεί να εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό από το αυτοκίνητο. Αλλά υπάρχει και η άλλη πλευρά.
Η λειτουργία ενός συστήματος δεν φέρνει από μόνη της αποτέλεσμα.
Το αποτέλεσμα θα φανεί όταν η τεχνολογία αξιοποιείται από τους ανθρώπους της Τροχαίας και αρχίσει να μεταφράζεται σε καλύτερη κυκλοφορία, λιγότερες καθυστερήσεις και ταχύτερες παρεμβάσεις εκεί όπου δημιουργούνται προβλήματα. Γιατί ο πολίτης δεν ενδιαφέρεται πόσο εξελιγμένη είναι η πλατφόρμα, πόσα δεδομένα συγκεντρώνει ή πόσο εντυπωσιακή είναι η τεχνολογική της υποδομή. Ενδιαφέρεται για κάτι πολύ απλούστερο: Πόση ώρα θα κάνει αύριο για να πάει στη δουλειά του;
Και το σημερινό πρωινό δεν έδωσε ακόμη πειστική απάντηση. Το σημαντικότερο, όμως, είναι άλλο: Σήμερα δεν είχαν ανοίξει τα σχολεία. Στις 11 Σεπτεμβρίου η εικόνα στους δρόμους θα αλλάξει δραματικά. Μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί, σχολικά οχήματα και εκατοντάδες χιλιάδες επιπλέον μετακινήσεις θα επιστρέψουν στην καθημερινότητα της πρωτεύουσας.
Και τότε η σημερινή έντονη κυκλοφοριακή φόρτιση μπορεί να μοιάζει με απλή πρόβα. Αυτό σημαίνει ότι ο «Κόμβος» έχει μπροστά του ένα πολύ συγκεκριμένο και εξαιρετικά σύντομο χρονικό περιθώριο. Όχι για νέες παρουσιάσεις και θριαμβευτικές ανακοινώσεις, αλλά για να αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει επιχειρησιακά. Να διαβάσει εγκαίρως την κυκλοφορία. Να εντοπίσει τις εστίες συμφόρησης. Να προειδοποιήσει. Να επιτρέψει παρεμβάσεις. Να περιορίσει τις επιπτώσεις. Αλλιώς απλώς θα καταγράφει το μποτιλιάρισμα που όλοι βλέπουμε.
Και αυτό δεν χρειάζεται ιδιαίτερη τεχνολογία. Το βλέπει ο οδηγός κάθε πρωί από το τιμόνι του. Ο «Κόμβος» λοιπόν δεν πρέπει να κριθεί ούτε από τις παρουσιάσεις ούτε από τα τεχνικά χαρακτηριστικά του. Θα κριθεί ξεκάθαρα από το αποτέλεσμα. Και επειδή η αρχή έγινε με διθυραμβικούς και αρκετά υψηλούς τόνους, τώρα απαιτείται ακριβώς το αντίθετο: χαμηλοί τόνοι, πολλή δουλειά και καθημερινή αξιολόγηση.
Η 11η Σεπτεμβρίου είναι η ημερομηνία-ορόσημο.
Εκεί θα επιστρέψει η Αθήνα σε πλήρη λειτουργία και εκεί θα φανεί εάν ο «Κόμβος» είναι πραγματικά εργαλείο διαχείρισης της κυκλοφορίας ή απλώς ακόμη ένα ψηφιακό έργο που παρουσιάστηκε ως λύση πριν προλάβει να αποδείξει την αξία του. Η τεχνολογία ασφαλώς και μπορεί να βοηθήσει. Αλλά στην Αθήνα υπάρχει πλέον ένας κανόνας: Λιγότερα μεγάλα λόγια και περισσότερα αυτοκίνητα που κινούνται.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο «Κόμβος» δεν θα βαθμολογηθεί από τις οθόνες του. Θα βαθμολογηθεί από τους πολίτες στους δρόμους της Αθήνας.
Σχετικά άρθρα:
«Πρεμιέρα» για την «ΚΟΜΒΟΣ» της ΕΛ.ΑΣ: Με drones, κάμερες και ΑΙ η διαχείριση της κυκλοφορίας
