ICT plus
Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2020

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

ΠΟΣΟ ΩΦΕΛΗΣΕ Η "ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ" ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ?
ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ (ΑΝΩ ΤΟΥ 70%)
ΠΟΛΥ (ΑΠΟ 60 ΕΩΣ 70%)
ΑΡΚΕΤΑ (ΑΠΟ 50 ΕΩΣ 60%)
ΜΕΤΡΙΑ (ΑΠΟ 40 ΕΩΣ 50%)
ΛΙΓΟ (ΑΠΟ 30 ΕΩΣ 40%)
ΚΑΘΟΛΟΥ (ΚΑΤΩ ΑΠΟ 30%)

ΠΑΠΑ-ΓΑΛ(Λ)ΟΣ

12/8/2020
VIEW MASTER No 8: Η αλήθεια πίσω από θρυλικά ροκ τραγούδια των sixties. Τα πρωτοβρόχια στα «χωράφια» των πλατφορμών έρχονται από τώρα

.
Και βεβαίως με άδεια του master παπα-γάλ(λ)ου κάνουμε την σημερινή μας έκτακτη αναφορά, καθώς η ματαίωση της 85ης ΔΕΘ, την οποία [να το παινευτούμε] σας την προλάβαμε πρωί πρωί Δευτέρας, αν και ορισμένοι εξ υμών την έμαθαν μέσω της alert υπηρεσίας των sms την Παρασκευή. Πλην μερικών τηλεοπτικών «παραγεμισμάτων», σας έχουμε ένα πολύ σπέσιαλ VIEW MASTER για τις υπόλοιπες διακοπές σας, καθώς σε 15 ημέρες ξεκινάμε φουλ την φθινοπωρινή σεζόν.

Να πούμε

K  α  λ  λ  η  μ  μ  μ  έ  ε  ε  ε  ε  ρ  α  α  α  α  α  α  α      

 Ε  Ε  Ε  Ε  λ   λ  λ  α  α  α  α  δ  δ  ά  ά  ά  ά  ρ   α   α  α  α  α 


Κ 
 α  λ  λ  η  μ  μ  μ  έ  ε  ε  ε  ε  ρ  α  α  α  α  α  α 
 α      

 Π  α  π  α  γ   α  λ  ι  ά  ά  α  ρ  η  δ  ε  ε  ε  ε  ε  ε  ε  ε  ς  ς  ς 

  κ    α     ι       π ά λ ι     

 Κ 
 α   λ   ό     
         Κ  α  λ   ο    κ   α  ί ί ί ί   ρ  ι ι  ι  ι ι . . .  

 Και ραντεβού τον   Σ ε π τ έ μ β ρ ι ο

Και να αρχίσουμε από τώρα . . .

Με τα «πρωτοβρόχια» στα «χωράφια»
των πλατφορμών της ψηφιακής ψυχαγωγίας.
Σταγόνα την σταγόνα γεμίζει ο «χείμαρρος»
των δύο ψηφιακών πλατφορμών και
εξ όσων τεκμαίρουν ακριβείς εκτιμήσεις,
μην εκπλαγείτε αν δείτε πλημμυρικά φαινόμενα
όμοια της Ευβοίας και της Μάνδρας.

Μία από τις «σταγόνες» είναι
το νέο φθηνότερο πακέτο υπηρεσιών,
που παρουσιάζει μεγάλος φορέας
παραγωγής προγράμματος του εξωτερικού,
[
NETFLIX λέγεται, αλλά εσείς δεν το διαβάσατε ],

που ανταγωνίζεται ευθέως και αθεμίτως
και την Cosmote TV και τη Nova
που έχουν πληρώσει και τίμημα
και για την απόκτηση της άδειας
και ετήσιο κλιμακούμενο τέλος,
που ξεκινάει από 0,5% και φτάνει ως το 3%,
ανάλογα με τα έτη λειτουργίας
και ειδικό τέλος συνδρομητικής τηλεόρασης 10%
και ειδικό τέλος διαφήμισης 5%
και την εισφορά του 2% υπέρ του ΕΔΟΕΑΠ
[ευτυχώς για το ιατροφαρμακευτικό ταμείο των Δημοσιογράφων].

Το ερώτημα είναι όλες οι τηλεοπτικές υπηρεσίες που αναπτύσσονται
τελικά δεν πρέπει να καταβάλλουν τα ανάλογα ποσά στο Δημόσιο
και τα ασφαλιστικά ταμεία ?  Ελάτε μου ντε ?!

Και εδώ κάπου χάνονται οι συναρμοδιότητες
μεταξύ των συνα(να)ρμοδίων υπουργών
των κ.κ Χρήστου Σταϊκούρα και Κυριάκου Πιερρακάκη,
που θα έπρεπε να συνυπογράψουν κοινή απόφαση καταβολής των τελών,
η έκδοση της οποίας εκκρεμεί για 18 μήνες και βάλτε και άλλο στο ΕΣΡ.

Και εδώ να πούμε για το NETFLIX,
η αυξανόμενη τηλεθέασή του και όχι μόνο
προβληματίζει ιδιαιτέρως  και τους τηλεοπτικούς σταθμούς,
στους οποίους η απώλεια της τηλεθέασης
φτάνει σε ποσοστά που ξεκινούν από το 25%
και φτάνουν ως το 30%.

Όπως αναφέρει και η έγκυρη στήλη typologies.gr
τα ποσοστά που πετυχαίνει η ελεύθερη τηλεόραση
μπορεί να είναι η ίδια, αλλά η αναγωγή στο δείγμα
φέρνει μικρότερο αριθμό ατόμων
που παρακολουθούν το πρόγραμμα.
Γι’ αυτό υπάρχει και η πίεση να ενταχθεί στη μέτρηση
και η θέαση που γίνεται από το web tv των σταθμών
και τις υβριδικές πλατφόρμες.

Στην πραγματικότητα, με την κρατική τηλεόραση
να καταλαμβάνει σταθερά το 10%,
υπάρχει μόλις ένα 65% που καλούνται να μοιραστούν
οι σταθμοί εθνικής εμβέλειας.

Στο υπόλοιπο 25% περιλαμβάνεται το Netflix,
που δεν πληρώνει φόρους στην Ελλάδα,
και η πολλαπλώς επιβαρυμένη συνδρομητική τηλεόραση,
Cosmote TV και Nova, μαζί με τα τοπικά κανάλια.

 Και πάμε για το VIEW MASTER No 7

Oι κυρίες και οι κύριοι που χόρευαν στα πάρτυ και
στα [πρώιμα] κλαμπ των δεκαετιών ’60 και ’70 [όχι του ΄80]
όπως και δήποτε θυμούνται δύο άκρως εμβληματικά τραγούδια:
το  «Ηouse of the rising sun» των Animals  
και το «Delilah» του αειθαλούς και διαχρονικού Tom Jones.

Και τα δύο ήταν από τα πιο δημοφιλή dansing songs και
δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα έχει χορέψει καμία και κανένας
τουλάχιστον από τα 55 και πάνω για να μην πούμε για νεότερες ηλικίες.

Και τα δύο τραγούδια,
αν και έχουν συνδεθεί με ερωτικές στιγμές,
δεν είναι καθόλου ερωτικά,
όσο και να παραπλανά η μουσική και
η ερμηνεία, ειδικά του Τομ Τζόουνς.

Και τα δύο τραγούδια
αναφέρονται σε θλιβερά γεγονότα
και ειδικά αυτό των Animals.

Και εξηγούμεθα, αφού πρώτα ακούσετε ΕΔΩ
την αυθεντική εκτέλεση του «House of the Rising Sun»
από τους Αnimals και τον Eric Burton.
Ο Burdon ισχυρίστηκε ότι η ηχογράφηση του κομματιού,
του πήρε μόνο 15 λεπτά καθώς, καθώς για αυτόν,
το τραγούδι που το είχε ήδη τραγουδήσει στα 16 του,
ήταν απλώς ρουτίνα.

Η φράση «House of the Rising Sun»
θεωρείται συχνά ως ευφημισμός για έναν οίκο ανοχής,
αλλά δεν είναι γνωστό εάν το «σπίτι»,
που περιγράφεται στους στίχους
ήταν πραγματικό ή φανταστικό μέρος.

Μια θεωρία είναι ότι το τραγούδι αφορά
μια γυναίκα που σκότωσε τον πατέρα της,
έναν αλκοολικό τζογαδόρο,
που είχε ξυλοκοπήσει τη γυναίκα του.

Σημειώστε ότι το αρχικό τραγούδι
«The House of the Rising Sun»
είναι παλαιότερο από τη Νέα Ορλεάνη, όπως λέει
ΕΔΩ
σχετικό ρεπορτάζ αμερικάνικου μουσικού σάητ.

Και για να είμαστε και ακριβείς
οι στίχοι του αυθεντικού τραγουδιού είναι οι εξής:
“There is a house in New Orleans they call the Rising Sun.
It’s been the ruin of many a poor girl and me, O God, for one.
If I had listened what Mama said, I’d be at home today.
Being so young and foolish, poor boy, let a rambler lead me astray.
Go tell my baby sister never do like I have done
To shun that house in New Orleans they call the Rising Sun.
My mother she’s a tailor, she sewed these new blue jeans.
My sweetheart, he’s a drunkard, Lord, Lord, drinks down in New Orleans.
The only thing a drunkard needs is a suitcase and a trunk.
The only time he’s satisfied is when he’s on a drunk.
Fills his glasses to the brim, passes them around.
Only pleasure he gets out of life is hoboin’ from town to town.
One foot is on the platform and the other one on the train.
I’m going back to New Orleans to wear that ball and chain.
Going back to New Orleans, my race is almost run.
Going back to spend the rest of my days beneath that Rising Sun.”

Σας παραθέτουμε πάλι ΕΔΩ το παλιό αυθεντικό τραγούδι
σε εκτέλεση που θυμίζει έντονα αμερικανικό νότο.
Αν είστε εξοικειωμένοι με την επιτυχημένη έκδοση
των Animals το 1964 του «House of the Rising Sun»,
ίσως σας ξενίσουν και οι παλιές ερμηνείες και οι αρχικοί στίχοι.

Για την ιστορία οι στίχοι συλλέχθηκαν από τον Alan Lomax,
τον διάσημο μουσικολόγο, σε ένα από τα σημαντικά ταξίδια του
στην καταγραφή των πολιτισμικών καταβολών της νότιας Αμερικής.

Αυτή η συγκεκριμένη έκδοση, με τίτλο «The Rising Sun Blues»,
ηχογραφήθηκε από αυτόν στις 15 Σεπτεμβρίου 1937
και πιστώθηκε στο Georgia Turner του Middlesboro και
στο «Οther Stanzas», στον Bert Martin του Μάντσεστερ του Κεντάκι.

Οι στίχοι εμφανίζονται
στο βιβλίο 
«Η χώρα του τραγουδιού»
του Lomax σε έκδοση του 1941.

Πιθανώς το τραγούδι ήταν ένα παλιό
αγγλικό, σκωτσέζικο ή ιρλανδικό λαϊκό τραγούδι ή μελωδία,
που είχε μεταφερθεί σε αυτές τις ορεινές περιοχές της Αμερικής
από Βρετανούς εποίκους εκατό ή περισσότερα χρόνια πριν.

Οι λέξεις άλλαξαν προφανώς καθώς η Νέα Ορλεάνη
ήταν το κρησφύγετο της ανομίας στον Νότο.
Έχουμε ακούσει μια έκδοση στην Αγγλία,
της οποίας οι στίχοι είναι:
«Υπάρχει ένα σπίτι στο Lowestoft που τo ονομάζουν Rising Sun».

Ο Άγγλος μουσικολόγος, Cecil Sharp είχε συλλέξει
πολλά από αυτά τα παλιά αγγλικά λαϊκά τραγούδια στις αρχές του 20ού αιώνα.
Η Olive Cambell, η σύζυγος ενός Αμερικανού υπουργού,
είχε μαζέψει πολλές μπαλάντες από τους Ινδιάνους Appalachians
και τις είχε δώσει στον Cecil Sharp.

Εάν αυτά τα στοιχεία δεν τα έχετε υπόψη σας,
προτείνουμε τις ταινίες «Songcatcher» και «Brother Where Art Thou»

για μια γεύση της παραδοσιακής και της παλιάς μουσικής Timey
από τις αρχές του 20ού αιώνα.

H Georgia Turner δεν ήταν
το πρώτο άτομο που ηχογράφησε το τραγούδι.
Η πρώτη ηχογραφημένη έκδοση
ήταν από τον Clarence -Tom - Ashley το 1932
ως «Rising Sun Blues» και στη συνέχεια το 1934
ως «Rounder's Luck» από τους Callahan Brothers.

Η Roscoe Holcomb το ηχογράφησε ως «House in New Orleans»
και o Dillard Chandler ως «Sport in New Orleans».
Ο τραγουδιστής, Roy Acuff, το ηχογράφησε ως "The Rising Sun" το 1938.

Η σκηνή της λαϊκής μουσικής εξελίχθηκε
τη δεκαετία του 1940 και του 1950,
με τον Josh White (1944), τον Huddie "Leadbelly" Ledbetter,
τον Peter Seeger και τον Woodie Guthrie να ηχογραφούν το τραγούδι.

Το νέο κύμα των folkies στις αρχές της δεκαετίας του 1960
άρχισε να το ηχογραφεί, συμπεριλαμβανομένων των Bob Dylan και Joan Baez.

Στη συνέχεια,  το 1964, ήρθε η κλασική έκδοση 
την οποία όλοι γνωρίζουμε από το συγκρότημα R&B
από το Newcastle-on-Tyne, που ήταν οι γνωστοί Animals.
Το τραγούδι ξεκίνησε να ακούγεται από το 1958,
αλλά μέχρι σήμερα ήταν η μεγαλύτερη ηχογράφηση
που κυκλοφόρησε ποτέ σε 45άρι σινγκλ και
λόγω αυτού του γεγονότος η δισκογραφική βιομηχανία
δεν το έπαιξε στην αρχή, αλλά, προς έκπληξή τους,
 το 45άρι έκανε ρεκόρ ως το Νο.1 στην Αγγλία και τις ΗΠΑ
και εξακολουθεί ακόμη να είναι δημοφιλές σε όλο τον κόσμο.

Μετά τους Animals ακολούθησαν πάμπολλες επιτυχημένες εκδόσεις.
Το 1970 από τον Frijid Pink, ΕΔΩ
Tο 1978 από την Santa Esmeralda
ΕΔΩ και
Tο 1981 από την Dolly Parton 
ΕΔΩ .

Επίσης άλλες εκδόσεις ηχογραφήθηκαν
από διαφορετικούς καλλιτέχνες όπως οι:
Andy GRIFFITH, Doc WATSON, Jerry GARCIA,
David GRISMAN και Tony RICE, Mike AULDRIDGE,
the CHAMBERS Brothers,

Επίσης από
τον Johnny HALLYDAY (ως "Le Penetencier")
ΕΔΩ ,
Dave Von RONK, BB KING, Marianne FAITHFUL,
Sinead O'CONNOR
ΕΔΩ , Alan PRICE, Annatta,

τους ροκάδες Bachmann-Turner Overdrive
ΕΔΩ ,
David H. YAKOBIAN, Duane EDDY, Gerry & the Pacemakers,
Hazel & the Delta Ramblers,

Επίσης από τον Henry Mancini & Orchestra
ΕΔΩ,
τον αξέχαστο Jimi Hendrix
ΕΔΩ ,
την γλυκιά Marie Laforet
ΕΔΩ,

την Nina Simone 
ΕΔΩ, την Sandy Thom ΕΔΩ,
Joe and Eddie, The Weavers, Toots THIELEMAN, 
Tim Hardin 
ΕΔΩ και Mary TRAVERS,

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε ότι στην Αγγλία,
είχαμε το υπέροχο live στο Abbey Road 
ΕΔΩ, 
ηχογραφημένο από τον John Otway  
και χιλιάδες ηθοποιούς και τραγουδιστές.

Και τέλος παραθέτουμε,
εκτός από την εξαιρετική και
μοναδική όντως εκτέλεση με τους Animals,
τις εκτελέσεις
με τον Eric Barton
ΕΔΩ
με την Joan Baez
ΕΔΩ
και ΕΔΩ σε μουσική των Ανδεων,
που μας αρέσεις πάρα, μα πάρα πολύ


Το τραγούδι έχει ηχογραφηθεί σε διαφορετικά μουσικά στυλ
από τους Tom Clarence Ashley & Gwen Foster
ΕΔΩ (1933)
για να μην αναφέρουμε για τις εκατοντάδες μουσικές σχολές
από Karaoki,
Punk, House, Trance, Jazz, Rock, Latin,
Reggae and Country, μέχρι γ
ερμανικό ταγκό και παραστάσεις όπερας.

Επίσης ήταν πάντα το αγαπημένο για μαθήματα κιθάρας
από τους εκκολαπτόμενους κιθαρίστες  freaks ανά τον κόσμο  
σε στυλ Clapton και Hendrix.

 Είναι πιθανώς ένα από τα πιο ηχογραφημένα τραγούδια στην ιστορία.

Kαι παρακάτω οι στίχοι του «House of the Rising Sun»,
όπως το τραγούδησαν οι Animals:
 
“There is a house in New Orleans they call the Rising Sun
And it’s been the ruin of many a poor boy and God, I know I’m one.
My mother was a tailor, sewed my new blue jeans,
My father was a gambling man down in New Orleans.
Now the only thing a gambler needs is a suitcase and a trunk
And the only time he’s satisfied is when he’s on a drunk.
Oh mothers tell your children not to do what I have done,
Spend your life in sin and misery in the House of the Rising Sun.
Well, I’ve got one foot on the platform, the other foot on the train
And I’m going back to New Orleans to wear that ball and chain.
Well, there is a house in New Orleans they call the Rising Sun
And it’s been the ruin of many a poor boy and God, I know I’m one.”

 ΕΔΩ μία λεπτομερέστατη αναφορά για την προϊστορία του τραγουδιού

Για τους περισσότερους από εμάς, ακόμη και
η αναφορά του House of the Rising Sun
προκαλεί αναμνήσεις από την εκτέλεση των Animals του 1964,
με το άμεσα αναγνωρίσιμο κυκλικό μοτίβο χορδών στο A-minor.
Το ίδιο το τραγούδι, ωστόσο, απολαμβάνει
μια κρυφή και συγκλονιστικά ευρεία ιστορία
που εκτείνεται σε κάθε γωνιά των Ηνωμένων Πολιτειών,
και χρονολογείται πολύ νωρίτερα από τα μέσα της δεκαετίας του 1960,
όταν η δημοτικότητά του εκτοξεύθηκε.

ΕΔΩ μια αλλη μουσική οπτική γωνία για το τραγούδι

Το παραδοσιακό λαϊκό τραγούδι
«The House of the Rising Sun»,

επίσης γνωστό ως «Rising Sun Blues»,
ποικίλλει στους στίχους από την έκδοση του τραγουδιού
που αποτελείται από όλη την ιστορία,
αλλά αναφέρεται κυρίως για μια ζωή
που πέρασε με λάθος τρόπο.

Το βρετανικό ροκ συγκρότημα, Animals,
κυκλοφόρησε μια εμπορική έκδοση το 1964,
 η οποία έφτασε στην πρώτη θέση,
καθώς έγινε πολύ δημοφιλής στη Γαλλία,
στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ
στα Singles Charts.

Το The House of the Rising Sun,
από τότε που ονομάστηκε το "πρώτο folk-rock hit",
έγινε από τα πιο αναγνωρίσιμα και
διάσημα λαϊκά τραγούδια του 20ού αιώνα.

Αλλά πριν οι Animals του δώσουν
το απαράμιλλο ερμηνευτικό στίγμα τους,
η ιστορία του πήγε πίσω στο παρελθόν,
με τους μουσικούς να συμφωνούν
με την προσαρμογή της παράδοσης σε νέες μπαλάντες

Αυτές οι μπαλάντες ήταν πολύ δημοφιλείς
και διέφεραν από τις κανονικές μπαλάντες
καθώς ασχολήθηκαν με θέματα που είχαν σχέση
με θαύματα, θρησκεία, αγάπη και θρύλους.

Τέλος για τους πολύ ψαγμένους ρέκτες του είδους 
η μπαλάντα «The House of the Rising Sun»
αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο «Louisiana Gazette»
στη Νέα Ορλεάνη το 1821, όπου εμφανίζεται μια διαφήμιση
για το Ξενοδοχείο «Rising Sun».


Και ΕΔΩ σας έχουμε ένα "κολάζ"
από τις περισσότερες δημοφιλείς εκτελέσεις και ερμηνείες
από το 1933 μέχρι πρόσφατα.


 Σε λίγες ημέρες το VIEW MASTER Νο 8  

 με την  "Δ α λ ι δ ά "   του Τομ Τζόουνς . . . 

 


Σχόλια αναγνωστών
Αν θέλεις να προσθέσεις το δικό σου σχόλιο, θα πρέπει να κάνεις login !
Αν θέλεις να γίνεις μέλος κάνε κλίκ εδώ !

ΑΡΧΕΙΟ - ΠΑΠΑ-ΓΑΛ(Λ)ΟΣ

<< αρχική < προηγούμενη 1 / 230 επόμενη > τελευταία >>